Belangrijkste LNG-exporteurs uit China? 

Als ze het over Chinees LNG hebben, kijken velen meteen naar giganten als CNPC of Sinopec. Maar het werkelijke beeld van de export, vooral van de afgelopen jaren, is veel interessanter en past niet in dit eenvoudige schema. Er zijn regionale spelers en projecten die begonnen met grote ambities, maar tegen problemen aanliepen met logistiek of contracten. Ik zal proberen het uit te zoeken op basis van wat ik op de markt zag.

Sleutelspelers: niet alleen de grote drie

NatuurlijkCNOOC, SinopecenCNPCblijven pijlers. Ze hebben terminals, langetermijncontracten met Qatar en Australië, ze vormen het grootste deel van het volume. Maar een belangrijk punt dat vaak over het hoofd wordt gezien, is dat hun exportactiviteiten sterk afhankelijk zijn van wederuitvoer of kortetermijn- en spotcontracten in de regio Azië-Pacific. Zo maakt hetzelfde CNOOC actief gebruik van de capaciteit van de terminal in Shenzhen voor flexibele operaties.

Als je echter dieper graaft, verschijnen er andere namen. NeemJOVO Energieis een particulier bedrijf dat als een van de eersten in China een vergunning kreeg om LNG te importeren. Ze zijn niet zo groot, maar wel ontzettend flexibel. Hun bedrijfsmodel bestaat vaak uit spotmarkttransacties, waarbij kleine tankers worden gecharterd voor zendingen naar Zuidoost-Azië. Dit brengt een ander risiconiveau en een andere benadering van zakendoen met zich mee.

OfENN Energie– zijn beter bekend als distributeurs, maar ze hebben hun eigen ontvangstterminal in Zhoushan gebouwd. Hun strategie is om voor hun eigen toeleveringsketen te zorgen, en ze hebben al geprobeerd kleine hoeveelheden naar Japan te exporteren toen de prijsomgeving gunstig was. Dit is geen systematische export, maar dergelijke operaties tonen de groeiende ambities en capaciteiten van het tweede niveau.

De rol van onafhankelijke terminals en regionale projecten

Hier wordt het verhaal nog gedetailleerder. De ontwikkeling van een netwerk van kleine en middelgrote LNG-fabrieken (liquefactie-installaties) in China, vooral in gasrijke regio's zoals Shaanxi of Xinjiang, heeft een nieuwe klasse van potentiële exporteurs gecreëerd. Deze centrales zijn vaak niet het eigendom van energiereuzen, maar van industriële bedrijven of zelfs lokale overheden.

Hun producten gaan vooral naar de binnenlandse markt om vrachtwagens van brandstof te voorzien. Maar ik ben persoonlijk situaties tegengekomen waarin ze, vanwege lokaal overaanbod of problemen met de pijpleiding, overwogen om te exporteren. Het probleem is altijd hetzelfde: toegang tot de exportterminal. Zonder een eigen havenhub moeten ze onderhandelen met grote spelers, wat alle marges opvreet.

Er was een specifiek geval bij één fabriek in Noord-China: ze wilden een testbatch naar Korea sturen. Het kwam allemaal niet neer op de vergunning, maar op de logistiek naar de haven van Tianjin en het venster voor overslag. Het project werd uiteindelijk bevroren omdat de berekeningen voor de timing en de kosten niet overeenkwamen. Dit is een typisch verhaal voor dergelijke pogingen.

Logistiek als grootste obstakel

Je kunt LNG hebben, maar dan zonder tanker en slot in de haven; het is maar een product in een magazijn. De Chinese exportvloot van LNG-tankers groeit, maar het is nog steeds een prioriteit voor grote staatsbedrijven voor importactiviteiten. Voor een onafhankelijke speler is vracht een enorme kostenpost en kopzorg.

Terwijl we aan één project werkten, overwogen we de mogelijkheid om een ​​schip uit de middenklasse (type 45-50.000 kubieke meter) te charteren. De prijzen op de spotvrachtmarkt tijdens het hoogseizoen maakten de hele operatie onrendabel. Ik moest een partner zoeken tussen de groten die mee wilde vliegen, wat in wezen betekende dat ik de controle over het vluchtschema en een deel van de winst moest opgeven.

Een andere nuance zijn technische normen. De eisen aan gaskwaliteit, documentatie en monitoringsystemen in verschillende ontvangende landen (bijvoorbeeld Japan of Korea) zijn zeer streng. Niet elke Chinese fabrikant, vooral niet van kleine installaties, is bereid om een ​​compleet en ongewijzigd pakket documenten van de put tot de tanker te leveren. Dit is geen kwestie van volume, maar een kwestie van gestroomlijnde processen waar grote spelers zich tientallen jaren aan hebben gewijd.

Nichemogelijkheden en technologische oplossingen

Ondanks de barrières zijn er niches. Eén daarvan betreft de levering aan aangrenzende, geheel door land omgeven landen of geïsoleerde markten. Bijvoorbeeld de levering van cryogene containers over land aan de landen van Centraal-Azië. Dit is geen massale export, maar een stabiele business voor grensproducenten.

Het is interessant om te kijken naar de rol van ingenieursbureaus die de technologische kant van dergelijke projecten verzorgen. Vaak vormen zij de verbindende schakel. Hier bijvoorbeeldChengdu Yizhi Technologie Co. (https://www.yzkjhx.ru). Het is een ontwerpinstituut opgericht door Chengdu Huaxi Chemical Technology Co., Ltd. in 2013. Ze zijn geen gasexporteurs, maar hun specialisatie is ontwerp en technologie voor de chemische en gasindustrie. Het maatschappelijk kapitaal van 120 miljoen yuan duidt op serieuze bedoelingen.

Dergelijke bedrijven zijn van cruciaal belang voor de ontwikkeling van kleine LNG-projecten die mogelijk kunnen worden geëxporteerd. Ze ontwerpen vloeibaarmakingsinstallaties, opslag- en vulsystemen. Het hangt van hun beslissingen af ​​of de fabrikant in principe een niveau van stabiliteit en kwaliteit van het product kan bereiken dat het mogelijk maakt het op buitenlandse markten te overwegen. Zonder een betrouwbare technologiepartner blijven deze ambities op papier staan.

Een blik in de toekomst: wat zou het beeld kunnen veranderen

Er wordt nu veel gesproken over groene waterstof LNG of biomethaan. Voor China zijn dit nog steeds meer theoretische gesprekken, maar ze beïnvloeden nu al investeringen in nieuwe capaciteiten. Als er bijvoorbeeld in Japan een standaard en vraag naar CO2-neutraal LNG bestaat, zullen Chinese producenten die dit kunnen bewijzen een voordeel hebben.

Het tweede punt is de politiek. Als de staat besluit de gasexport actiever te stimuleren (en niet alleen de import voor de energiezekerheid), bijvoorbeeld door vereenvoudiging van de vergunningverlening voor bepaalde soorten projecten of door steun aan de logistieke infrastructuur, kan de spelerskaart aanzienlijk veranderen. Diezelfde regionale energiebedrijven kunnen actiever worden.

Voor nuBelangrijkste LNG-exporteurs uit ChinaHet zijn nog steeds grote staatsbedrijven die export gebruiken als instrument om hun portefeuilles in evenwicht te brengen en op de internationale markt te opereren. Maar onder de oppervlakte borrelt al activiteit: particuliere bedrijven zijn op zoek naar kansen, technologiebedrijven als het eerder genoemde Chengdu Yizhi Technology Co. creëren hiervoor een infrastructurele basis, en logistieke problemen worden geleidelijk, zij het langzaam, opgelost. De lijst met exporteurs zal de komende vijf tot tien jaar dus waarschijnlijk worden aangevuld met nieuwe namen die vandaag niet voor de hand liggen.